LANDHUIS DEEL VIJF
Wauw…prachtig….
Ik liep de kamer binnen….twas wel een rommel…alles stond door elkaar…ja dit was echt iets voor mij…wauw….
Okee wat was er dan te zien….nouw zal ik jullie dat vertellen…het is een soort hobbykamer…ja met een schildersezel….en canvans doeken…alllerlei potjes met verf..kleurpotloden….kwasten..
dozen vol met creatieve dingen..dus echt iets voor mij…
Ik ging op de grond zitten..en begon te rommelen in de dozen die om me heen stonden…..miepje bleef in de deuropening staan….eum..snabbeltje…zult we eerst verder lopen..dan kunnen we aan de eind van de middag hier verder neuzen..
Met een beetje tegenzin…sprong ik toch maar in de benen….de deur achter me dichttrekkend….en toch nog even denken…wat er toch allemaal van leuke creatieve sphoelen in de dozen zaten….
Verder in het huis..waren de kamers verder leeg….de zolder….daar hadden we al een klein stukje van gezien…..hahaha met de rode verf…we dachten zelf nog wel eventjes dat er misschien wel iemand vermoord boven lag…maar het was een opluchting dat het gewoon rode verf bleek te zijn….
Maar….we wilde toch nog even boven kijken…dus wij gingen ook vrolijk fluitend naar boven toe….we kwamen dus eerst bij het plekje met de rode verf….het was een afgetimmerd kamertjes…aan weerskanten hadden ze de houten afscheidingen rood geverfd….te rood vonden miepje en ik.
We liepen verder …het kraakte behoorlijk….houten vloeren….ja wat wil je ook anders….het rook er ook erg muf….net of je een zak met aardappels uit de kelder pakten…(ik zei tegen miepje…als je blijft praten ruik je ook niks)..dus..we kakelende aan 1stuk door…tot dat we ineens allebei..stokstijf bleven staan….
…bewoog dat kleed daar net niet….of hadden we het allebeide verbeeld…minutenlang staarden we naar het kleed…en er gebeurde niks..
ach we zien gewoon spoken…miep..
Ik pakte het uiteinde van het kleeed…en gooide het kleeed met een ruk…om…AAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHH…al gillelend en schreeuwen stond ik weer bij miepje…maar ik was niet de enigste die zo aan gillende was….tjee miepje kon er ook wat van…..maar…er gilde nog iemand….die was blijkbaar ook zo erg geschrokken…
Ma….maar ..miepje…dat is Conny….miepje begon hard te gillen ..ja alweer..gewoon van blijdschap…ik glimlachte…en zei…wat leuk dat je er bent conny…maar hoe kom je hier toch verzeild.
Conny begon te vertellen…ze had een smsje van miepje gehad….en dacht..laat ik ze voor zijn…maar ja ze moest zo lang wachten…en is het huis ook door gegaan…(ik viel haar in de rede…maar….hoe kwam je hier dan binnen…je had toch geen sleutel)….haha..nouw toen ik hier aankwam..was er een man die de tuin deed….en hij had ook een sleutel van de achterdeur….zo ben ik dus binnen gekomen…en ik wilde koffie en thee maken….maar het duurde nog al lang….dus ging ik het huis door..en kwam hier op zolder terrecht….en kreeg zo ‘n slaap dat ik in slaap bent gesukkeld..
wauw wat een verhaal..conny…kom op we gaan naar beneden toe…lekker bakkie koffie en of thee doen…
we liepen nu gedrie naar benee….
In de keuken zette we heerlijk geurende koffie en ging met zijn allen aan de grote keukentafel zitten…we vertelden van alles aan elkaar….over de rode verf….en hoe we hier aankwamen…
Het was al aardig laat geworden…en gingen naar boven…onze eerste nacht…sliepen we met zijn drieen op een kamer…we sleepten bedden naar de grootste kamer toe…we wilden met die indianenverhalen niet alleen slapen in dat grote huis..de knollen waren op….en er heerste een diepe rust in het landhuis…
