Morgen was er meer licht..om te kijken…twas nu echt donker…en om dan het bos in te gaan….waar je dan helemaal niks zag…nee daar hadden we neit zo zin in..
We vielen ook allemaal biijna tegelijk in slaap….heerlijk zo’n in elkaar geflanste tentje…vooral toen ie snachts weg waaide….miepje…werd er wakker er van ..en stoote me aan..dat onze tent weggewaaid was….ik stond op en keek over het strand heen….daar miepje…daar ligt ie wel..met zijn tweeen haalde we het zeil weer op…en probeerde het zo goed mogelijk weer op de punten neer te zetten….okee het stond….we kropen er onder en vielen weer in slaap.
De volgende ochtend..voelde ik dat ik zere spieren had in mijn bovenarmen…miepje die ook haar ogen opende…had ook spierpijn in de bovenarmen…..go….wat hebben jullie dan gedaan..wilde conny weten…..
nouw ..wij hebben jullie dak boven jullie vannacht er weer op gesjord..oooo…..had oons dan wakker gemaakt…zei marjon…..wij schuddde allee bei ons hoofd….neen…jullie sliepeen zo lekker…..het geknor was vast en zekers over zee wel te horen…..wat een kabaal..ahahahahhaha
we aten met zijn allen wat…en pakten de boel weer bij elkaar…op weg door het bos heen….op weg naar wat leven..
er was genoeg leven in het bos….rode bos mieren..wormen..vlinders….o errug mooie vlinders…kleuren…van de regenboog….wilde zwijnen…
tja daar liepen we dan….tot dat we aan het einde van het bos waren….wat een terleurstelling…voor ons lag weer de zee….we kwamen allen uit het bos zetten…daar stonden we dan hopeloos …..de tassen vielen uit onze handen…de blik in onze ogen..triest….hulploos keken we elkaar aan…en tewiijl we daar stonden..en onze tranen begonnen te vloeien…en onze gedachten naar huis gingen..en dat we misschien noooit ons gezin ,familie ,vrienden..en loggers meer zouden zien…nooit meer een klein stukje van de beschaafde wereld te zien…nooit meer konden computeren…t.v kijken…nooit..meer lekker uiteten gaan..of nooit meer gezellig shopppen…
ieder ging op een rotsblok zitten….wat nu….wat mosten we nu op dit verlaten eiland…ja wat moeten we anders zei ik …we hebben geen boot….(ja aan de andere kant)….vlot bouwen misschien….tja ik zeg maar wat…
er werden nog meer ideeen gebracht….wachten tot er een boot langs kwam….of misschien helicopter of vliegtuig.of…
we hadden wel afgesproken met elkaar dat we hier vier weken zouden blijven zitten…en dan op het strand…met stokken en stenen….sos ..neerzetten….en een groot vuur zouden maken….voor als we boten zien…
dus iedereen ging aan het werk…er werden stokken en stenen verzameld….er werd groot..s.o.s…neergezet….en tegen de avond waren we ook errg moe..we zetten nogmaals onze mooietent op..nu met stokken…we aten wat van de blikken die we hadden meegenomen uit het schip….witte bonen in tomatensaus….mmmmmm
En zo ging er een week voor bij….en nog een week..en nog eentje…
bach iedereen baalde ervan….nu zitten we hier al weer drie en halve week…en nog steeds niks…snap het ook neit dat ze niet naar ons zoeken…ze zullen wel denken dat we opgegeten zijn…door haaien..of ..
Maar ….was dat niet gebrom van een vliegtuigje…we stonden allemaal op…er werd meer hout op het vuur gelegd….en toen…na al die weken…eindelijk iets in beeld..eindelijk…een vliegtuigje….we zwaaaiden wat we konden….en gilden met ziijn allen..om hulp…..
Maar het vloog weer weg….zou hij of zij hulp gaan halen…hadden ze ons gezien…dat zou toch wel…
we waren zo blijf dat we die avond ons zelf een ffeestje gaven….kaatje en maureen zongen de sterren van de hemel..en wij dansden met zijn allen om ons grote vuur we waren echt gek…en hoopten met zijn allen dat dit de laatste avond was….
Maar het werd niet de laatste avond…er kwam nog meer avonden….maar we durfden niet van dit strand weg te gaan..bang dat ze toch nog kwamen…bang dat ze ons dan niet weer zouden vinden…we spraken weer met zijn allen af om hier te blijven…
De dagen kwamen we door …met wat zwemmen…vissen vangen….eten zoeken in het bos…
We waren met zijn allen flink afgevallen…de zwembandjes waren totaal verdwenen….we hadden mooie gladde buikjes…en was nu echt tijd om eens eindelijk naar huiis toe te gaan….in onze fanta sie…kwamen heerlijke eten naar voren….gebraden kipppies…zuurkool..met spek..boerenkool…soepes…ijs …och ijs…..we waren allemaal aan het kwijlen bij het woord..hihi….we moesten ondanks de ellende toch nog om lachen….
En toen na bijna zes weken…kwam er weer een vliegtuig..nu gingen we niet meer juichen…en roepen..we hadden geen puf meer om dat te doen….onze energie was op….
achter het vliegtuigje…kwamen twee hele grote helicopters….we stonden ineens in de benen…dat zal wel van een leger zijn….vertelde…kaatje ons…
we liepen allemaal richting bos en bleven daar staan…onze ogen moesten dicht..want het waaide vreselijk toen 1 van die grote helicopters pal voor ons landen….half beschermend keken we naar het grote gevaarte….het stond er …de propeller kwamen tot stilstaand….en de deur ging open….er kwamen mensen aan…met geweren..(wij zeiden al tegen elkaar ..fluisterend..shit..hebben wiij weer)1 van de mannen…begon te vertellen…in het engels…maar ging zo snel..dat we het niet konden volgen…dus deed marjon het woord…die sprak toch het beste engels ….ze vertelde..dat we al weken /maanden aan het zwerven waren….en dat we gauw weer terug wilden naar holland..
Hij sprak terug ….en zei..dat we hem moesten volgen…met hoofd naar benee…(propellors gingen weer aan )daar zaten we dan met mannen om ons heen met groen/zwarte apepakkies aan…(haha)….de man sprak zijn kornuiten aan..en vertelde wat er met ons gebeurd was ….sommigen keken met ongeloof naar ons toe…een ander lachte wat..
wij zaten met ons zessen dicht bij elkaar…we zeiden niks..maar keken uit het raam…dag eiland..tot nooit weer ziens…
Ongeveer een half uur later….stonden we weer op de grond….bach weer ergens in de bush bush…we wilden zo graag de bewoonde wereld weer onder onze voeten….
We werden naar een houten huis gebracht…en daar was een heerlijke badkamer..met zeep,shampooo…zachte handdoeken…de man zei tegen marjon..dat we eerst maar ff bij moesten komen…dus lekker badderen….eten en slapen…
Tot onze verbazing stonden er zes bedden….met kleding..voor de nacht…
o het badderen was zo heerlijk…de zachte handdoeken zo zacht….het eten was zo lekker….en het slapen….smmmmmmm we waren ook gauw vertrokken…
de volgende ochtend…werden we gewekt…door een vrouw….ook zij sprak engels…we kregen allen weer kleding….en kregen een forstelijk ontbijt..met gebakken eieren…en vers gebakken brood…we likten zelf onze vingers er bij af…zo lekker was het …mmmmmm…
inmiddels was aan de andere kant van de wereld …gebeld met het thuisfront….de meiden waren gered…van een onbewoond eiland…en het zou nog even duren..voor dat ze herenigd werden….want ze zaten in de bush bush…maar ze deden hun best….om ons daar weg te krijgen..
welshmen kwam gelijk bij rein een mj….ze belden ook de anderen….met zijn allen spraken ze af…op een plek ergens in nederland…en zo met zijn allen…dus inclussief de kids..te wachten op iets uit het buitenland…
t.v en radio…waren in rep en roer…het log werd ineens errug druk bezocht….allemaal waren ze inde ban van weblogmeiden….iedereen hoopten op een goed eind!
Na ons ontbijt…waar we heerlijk van genoten hebben…pakten we ons boeltje bij elkaar..en gingen ff zitten in de heerlijke stoelen..die op het terras stonden..er was veel groen om ons heen…niet bomen en struiken maar mannen en vrouwen…in groene legerkleding…
Marjon…ons engelse genie..vroeg aan de vrouw..die de tafel afruimde…wat het plan verder met ons was..
Het wachtend was op de kapitein..die zou wachten tot hij nieuws hoorde zodat we veilig naar nederland konden vertekken..want er werd hier en daar nog aardig gevochten..
|En zo gingen er weer dagen voor bij…maarja we verveelden ons niet..we deden spelletjes…en we hadden allemaal lekker eten en drinken…haalde herinneringen op…wat we beleefd hadden…en dat we het gelukkig nog konden na vertellen…
En op die ene dag kwam er dan eindelijk het goede nieuws…we mochten weg…dus wij de boel inpakken..wt we nodig hadden..flesssen water en eten ging mee..(je weet maar nooit)..er ging wel een legertje mee..ahhaha …zes man..in totaal..om ons te beschermen..
We moesten een pokke end lopen..door allerlei bossen..en struiken…en ze hadden aardig de pas er in…miepje struikeld e nog over een stronk heen…pats op haar snoet…knie geschaafd..handen kapoet….maar daar kwam de redder in nood…en ze werd bijgelapt…en we konden weer verder…er waren ook vreselijk rotvliegjes…die je maar om de oren bleef zoemen….
Daar was dan eindelijk de open plek…waar ons helicopter stond…we zaten nog maar net of er werd geschoten…we schrokken er van…en riepen..hup hup hup snel de lucht in..weg hier…we willen niks meer beleven…we willen naar onze mannen en kinderen….
zo gezegd..zo gedaan..ahahha…we vlogen een aantal uren..totdat we op een groot vliegveld kwamen..en onze ogen puilden bijna uit…toen de klein poppetjes echte mensen werden…..het waren onze mannen en kinderen….
wat waren we blij…eindelijk onze mannen in onze armen sluiten…de eerste reactie….van de mannen waren…dat we zo vermagerd waren…..hahahaha….
HEBBEN WE DAN TOCH EINDELIJK ONS DOEL BEREIKT…DANKZIJ VETVRIJ…
EN ZO ZIEN JULLIE MAAR WEER ….OVERAL KOMT EEN EIND AAN…OOK NU…MAAR IK ZAL STRAKS IN DE WINTERMAANDEN….EEN NIEUW VERHAALLIJN OP ZETTEN…ZODAT JULLIE IN DE WINTER NIET HOEVEN TE VERVELEN…
HEBBEN JULLIE OOK ZO GENOTEN…VAN MARJON HAAR ENGELS…HAAR KUN JE ALLES VRAGEN OVER HET ENGELS..ZE PRAAT HET VLOEIEND…HIHI
DIKKE KNUF SNABBELTJE
GOEIE MOGGEL….GOEIE MIGGEL EN GOEIE MAGGEL…
..geen geruft meer…geen gelach en geschater…geen….verslaafden achter de puut….geeen…..gesmak….en geen voetstappen meer door het huis….
we hebben ook echt van onze vetvrijweekend genoten….
