lIEVE kijkbuis kinderen…hahhahaha…
Hier dan het laatste deel alweer…toch wel lekker he’zo voor de kerst in spanning te zitten.!
Maar..ja hoe zou het verhaal nu aflopen…dwarreld alles door mijn hoofd heen,zou ik dit doen of dat…lig soms in een deuk…achter mijn puut…heb ik er wat neer getypt denk ik ..nee die zin klopt niet…enne eum dat o[p die koffers van de berg af…kan vast ook niet..hihi….maar hier dan voor jullie het verhaal…
Ja…waar heen?
hier hier…zijn onze voetsporen..wees marjon naar de grond…(het had gelukkig niet gesneeuwd die nacht)….okee dan gaan we die kant op…de helling af….en wat voor een helling..we hielden elkaar bij de hand vast….want de afgrond wasse niet zo leuk….misschien dat je dan nog een beetje zacht erin viel in de sneeuw…maar er kunnen ook rotsblokken liggen…nee we hielden elkaar stevig vast…zo stevig …dat je soms alleen nog maar een handschoen in je handen had….
Bach het begon weeer licht te sneeuwen…nu was het niet meer leuk die sneeuw…we hadden het koud…gelukkig had ik voor de vakantie ..van die therom handschoenen gekocht…en onderkleding…maar ik was niet de enigste..op het weblog hadden we elkaar al op de hoogte gebracht van die warme onderkleding..ja ons weblog….dat hebben we toch wel gemist..en de rest de thuisblijver vast en zekers ook…nu konden we niet ff zeggen hoe het ons ging ..niet even vertellen dat we eigelijk best een beetje verdwaald waren..in zwitserland…en dat we het ook wel een beetje koud kregen..nu de sneeuwvlokken…nog dikker waren geworden…brrr…
we moeten gewoon gaan zingen..steld miepje voor….hahaha het kwam er mooi uit….we zongen van alles ….met heel veel lalala….
In de verte zagen we lichten….we waren allemaal zo blij dat we helemaal de afgrond vergaten..en ja hoor daar had je het gedonder (slik opes sorry) al…kaatje gleed uit…aaaaaaaargggggggg…hoorde je…we keerden met een ruk allemaal op…en keken waar kaatje was ..ze bungelde aan een grote tak….HELLLLLLP …HEEELLLLUPPPP…plat op onze buik grepen we haar mouwen….beetje voor beetje kregen we haar weer boven op de helling…wat een avontuur…uitgeput lagen we in de sneeuw..en omarmden kaatje….we waren zo blij dat ze er nog was…tjee..moet je toch niet aandenken…kaatje mosten we eerst kalmeren…maar ja wat wil je anders…ze beefde over haar hele lichaam en trilde als een rietje….oooo ….zei ze…ooo ik ben zo blij met mijn vrienddinnen…zo blij ….zo blij datjullie mij gered hebben…ze kreeg nog tienmalen dikke knuffel ..en we zettte onze tocht weer verder richting de lichten…
maar in de verte waren geen lichten meer te bekennen…maar wat zag ik net dan …toen kaatje aan het bungelen was..zag toen lichten dicht bij…wat was dat dan?….bergklimmer of zo….ik vroeg aan kaaatje of ze ook wat gezien had….nou zeg ze ….ik zag wel heel dicht bij me een licht…maar ik was zo bang ..dat ik er niet meer op gelet heb….
wat waren die lichten..UFOOS…..hahaha….
Treurig gingen we verder..nu met kaatje..heel dicht bij ons..we gingen voetje voor voetje..langs…de helling…bang dat we net zoals kaatje zouden vallen…de angst zat er goed in..
Eindelijk kwamen op goed stuk terrecht..veel breder en bomen en nog eens bomen….
Daar …daar…riep marjon…daar..zijn de lichten weer..we sprongen…(dankzij onze jumpsprongen) en juichten..en schreeuwden en gilden….
we kwamen steeds dichter bij de lichten..het leek het dorp te zijn…waar we een aantal dagen terug…ook waren te shoppen…maar wat hing daar..bij de klok en de grote kerstboom..een groot doek…met onze hoofden er op…nee nee…onze hele lichaaam stond er op….dat dat…waren wij …nu….zo als we hier staan..was ook op het doek te zien…
verbaasd liepen we naar het grote scherm toe…mensen kwamen aangelopen..en omhelsden ons…en feliciteerden..ons..JA FELICITEERDEN…we konden geen van allen een woord uitbrengen..wat was dit?…waarom stonden die mensen…ons allemaal aan te gapen…
We kregen dekens om….en werden nog steeds gekust…en omhelsd…een man in een zwart pak…zei…dat we het goeden hadden gespeeld!
GESPEELD…wat hadden wij gespeeld!
We keken elkaar aan….en haalden onze schouders op…wat bedoelen ze toch…maureen beet op haar onder lip…miepje keek met tranen in haar ogen toe..ik zelf vond het wel erg vreemd….marjon zei…tlijkt wel of we in bananssplit zitten..isse raar zei kaatje…o snabbeltje..die lichten..
We kregen aanstalten om te gaan zitten..in heerlijk warme stoelen (voor verwarmd)…we keken nog steeds verbaasd naar het grote scherm met ons vijven er op….
De burgermeester van het dorp….heete ons welkom..en hij was blij dat het goed met ons ging…en dat de speelfilm zo goed was geeindigd….
SPEELFILM….???…hadden wij met zijn vijven in een speelfim gespeeld..wij…??????
Ja dus…ze hadden alles gefilmd…en vandaar ook hele mooie fotoos gemaakt…alles was in elkaar geflanst..we keken zelf terug op onze momenten….kaatje viel in reuze gil….oneee..ahhahaha ons geronk en dat gestink op de sl..kamers….we keken elkaar aan en lagen finaal in een deuk…
ooochh…nu hadden ze alles van ons gefilmd…en alles was echt gebeurd….ze lieten ook zien met kaatje…dat er naast al mannen stonden om haar op te vangen..(als wij ht niet zouden redden)..
onze verbazing was zo groot..dat we huilen en lachen moesten…ook die ene nacht in de uitkijkpost….alles was zo op gezet…en wij hadden niks gemerkt…
De film was mooi..en er werd luid geklapt….
mmm zou die tien kilo er nog af moeten..zei miepje…of isse dat ook niks van waar……daar wisten die mensen niks van..tja….wat moet je er nu van geloven ..he’..
na onze film, gingen we naar een grote villa….in 1 van de kamers was een hele lange tafel gedekt.we wierpen effen een kijkje om het hoekje..(wie zouden daar gaan eten straks..)..met kaarsen…en mooie kerstbakken…allemaal op een mooi rood tafellaken..
de geuren…uit de keuken waren verrukkelig..het water liep ons uit de mond…
En in eens …daar in die grote zaal…stonden onze familileden..rein stond er met mj…en…welshmen en sam…en p,k en d….aan de andere kant stonden samantha en r….en w,d en j…..
het was een gesmak en geknuffel bij het weer zien…
we werden allemaal uitgenodigd…naar die ene kamer te gaan….lekker samen met fam..te gaan eten en toosten op eeen lekker en heerlijk kerstfeest….
En zo zien jullie weer…ook hier kwam gelukkig een goed einde aan…en als jullie niks meer van hun vernemen…leven ze nog lang en gelukkig voort op deze aarde…
Ik bedank jullie voor het leuk en lieve kerstverhaal…ahhahaha….tot volgend jaar…dan komen er vast nog wel meer verhaaltjes aan…..
dankzij….dit projekt…benne ik dan toch nog afgevallen…en ja…dus ga ik volgend jaar…weer verhaaltjes typen…alleen als jullie het leuk vinden….
Maar zekers ..in juli…als we allemaal die hele tien kilo s er af hebben…hihih….die zijn er al af toch…!
Een heele dikke kerstsmakkerd voor alle vetvrijers en na de kerstdagen gewoon weer verder met lijnen en dieten..IKKE WEL…TOT IK EINDELIJK MIJN FIETS HEB…MOET NOG TIEN KILOO…AHHAHAHAHA..
DIKKE KNUF EN VEEL LIEFS SNABBELTJE EN ALICE..
PST…GA NU HALF UURTJE LOPEN..ZOU GOED ZIJN VOOR KCAL…DUS…TOTZIENS…